زيستن‌گاه كوچك اتفاقا در همين ناحيت رودشت ديه كوچك ديگرى داريم به نام سيدان كه در همان سال 1345 فقط 62 نفر جمعيت داشته است با دقت در اين واژه مىبينيم كه اين نام نيز از دو جزء « سى » معادل « زى » و « دان » به معناى محل ، بنابراين سيدان هم همان محل و جاى زيست است و زيستن‌گاه . « 1 » سيانچه Siy nc ? e ( h ) سيانچه ديهى است كه آن را در عداد ديه‌هاى برزآوند اردستان به‌شمار آورده‌اند . در سال 1345 اين ديه 95 نفر جمعيت داشته است « 2 » و به حساب ديه‌هاى اين ناحيه كه اكثر كوچك و كم‌جمعيت مىباشند ، ديه نسبتا معتبرى است . براى ويژگيهاى مربوط به جامعه‌شناسى و جغرافياى تاريخى ناحيه به نامواژه‌هاى اردستان و برزآوند و براى تحقيق در واژه‌شناسى سيانچه به نامواژه‌هاى سيان و برسيان رجوع كنيد . تنها نكته‌اى كه در اينجا بايد تذكر داد اين است كه پسوند « چه » در آخر واژه ، حرف تصغير است و سيانچه يعنى سيان كوچك . سيچان Sic ? n نام سيچان در آمار ديه‌ها نيامده است . علت آن جز اين نيست كه اين ديه در حال حاضر در درون شهر اصفهان واقع شده و از هر سو شهر آن را فرا گرفته است و محله‌اى از محلات اصفهان به‌شمار مىآيد . سيچان ديهى بوده است در جنوب زاينده‌رود و با ديه حسين‌آباد همسايه . شاه عباس اراضى جنوب زاينده‌رود را كه درست در شمال اين ده واقع شده بود ، ظاهرا تا حد خود رودخانه ، هنگامى كه ارامنه را از ارمنستان به اصفهان كوچانيد به آنها بخشيد و فرمانهايى در اين باره صادر كرد كه اولياى امور بر عهده شناسند تا ارمنيان در اين اراضى سكونت گزينند . اين اراضى شامل سه ديه مارنان و قينان و سيچان بود و اين هرسه با توسعهء شهر اصفهان به انضمام جلفا كه ارمنيان ساخته‌اند يكى از محلات معتبر اصفهان به‌شمار آمد . تا اين اواخر نيز هنوز اجمالا صورت و وضع روستايى خود را كم و بيش حفظ

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 34 . ( 2 ) - همان .